In deze Xtra gaan Boris en Robert op zoek naar het land dat het snelst kan veranderen in een kapitalistisch paradijs, en duiken ze diep in Ray Dalio’s omstreden analyse van de Amerikaans-Chinese machtsverschuiving. Welk land wordt het kapitalistische Walhalla? Een gesprek met Claude levert een onverwacht antwoord op: niet Nederland, niet Singapore, maar Estland. Waarom radicale vrijemarkthervorming alleen lukt na een totale crisis, en welke landen (van Hongkong tot Honduras) het wel en niet voor elkaar kregen. De wereldwijde ruk naar rechts Een opvallende kaart laat zien hoe Zuid-Amerika massaal afrekent met socialisme. Wat de val van USAID daarmee te maken heeft, en waarom Brazilië in 2027 dé volgende dominosteen kan worden. Ray Dalio over de ondergang van Amerika De vergelijking tussen het verlies van het Suezkanaal door de Britten en de Straat van Hormoes door de VS. Waarom dit volgens Dalio het einde van de Amerikaanse wereldhegemonie inluidt, en welke Aziatische bondgenoten nu rechtstreeks naar Peking bellen. Honderd jaar vernedering en het tribuutsysteem van China Een kijkje in de Confucianistische hiërarchie die de Chinese staat draagt, en waarom dit systeem soms verrassend socialistisch aanvoelt. Schulden, robots en de zwakke plek van China De officiële en verborgen staatsschuld van China tegenover die van Amerika, het Chinese robotleger dat eraan komt, en waarom Boris vindt dat Dalio’s eigen verhaal zichzelf tegenspreekt.
Wat ik sterk vond is dat jullie dat Chinese beeld noemden, dat ‘land’ ook ‘familie’ in zich heeft. Alleen volgens mij doen we dat soms te snel af als collectivistisch. Terwijl het juist het tegenovergestelde kan zijn: als je minder (verzorgings)overheid wilt, moet iets anders die basis dragen. En historisch is dat gewoon familie en gemeenschap. Anders gezegd: je kunt wel een economische focus hebben op competitie en individuen, maar zonder die sociale laag eronder stort het hele verhaal ook vrij snel in.