Terwijl normale mensen nu wegklikken, duiken Boris en Robert in de Xtra in het diepe: wat als de hele disclosure-beweging niet bedoeld is om ons bang te maken, maar om letterlijk een nieuwe realiteit te manifesteren? Van 1984 als het jaar waarin het SETI-instituut opgericht werd en de Drake Equation de zoektocht naar buitenaards leven tot wetenschap verhief, tot de vraag of we met z’n allen een werkelijkheid aan het creëren zijn door er simpelweg over te praten. Boris en Robert verkennen hoe bewustzijn dingen solidificeert in de realiteit (quantum mechanisch bewezen via het double-slit experiment), waarom we mogelijk in een digitale gevangenis zitten waar onze zielen worden geharvest voor energy, en hoe foreshadowing en narratieven rekenkracht bundelen om werkelijkheid te creëren. Ook: waarom de COVID-pandemie het perfecte voorbeeld is van een angstnarrief dat zichzelf werkelijkheid maakte, hoe Joe Dispenza’s concept van “waar verlangen en intentie elkaar ontmoeten” werkt (en waarom Boris’ hond dit perfect demonstreert met zijn cappuccino-obsessie), en het schokkende feit dat sommige mensen pas op volwassen leeftijd ontdekken dat je slagroom kunt maken van rauwe melk. Plus: waarom “vrees niet” de meest voorkomende zin in de Bijbel is, en hoe angst en verlangen op dezelfde frequentie zitten – waardoor je per ongeluk precies datgene manifesteert waar je het meest bang voor bent.
3 gedachten over “Das Endspiel | #260 Xtra”
Reacties zijn gesloten.


Deze video kan niet gecast worden?
Betaal je, krijg je nog reclame ook 0_0
https://x.com/i/status/2056790382214820145